Missie geslaagd

auteur: Mark Nieuwenhuizen
September 11, 2011

Elf september 2001 loop ik de futuristische trap van het Media Plaza af op weg naar mijn auto. De persbriefing die ik net heb gehad was aardig en levert weer een kollometje tekst op. De woorden zelf zal ik pas dagen later typen terwijl op de achtergrond CNN woedende taal uitspuwt.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik geen idee meer heb wie de persconferentie belegde. Het was één van die doorsnee briefings die ik als freelance it-journalist bijna wekelijks meemaakte. Ik zal vast hebben gemopperd want de rit ‘s ochtends naar Utrecht was meestal geen pleziertje vanwege de files en opgepropt zitten in een trein vol scholieren is ook niet ideaal.

Het leuke van het Media Plaza is dat ze een hypermoderne sfeer willen creëren maar dat het gedeelte met de bar me altijd deed denken aan een van die talloze sportsbars die je in alle Amerikaanse steden terugvind. Boven de bar hingen ook hier meter na meter tv’s met op elk scherm een andere zender. In de sportsbar zijn dat verschillende wedstrijden maar in Utrecht was het een mengelmoes van nieuwszenders. Het waren bijna allemaal van die obligate newsdesks met een hoogblonde anchorwoman of een keurig gekapte heer in pak. Erg veel gebeurde er op dat moment blijkbaar niet want mede omdat het geluid uit stond, waren de schermen behoorlijk saai om naar te kijken.

Onder het praten met collega’s en PR-mensen pakte ik af en toe een broodje. Tijdens de stille momenten van het kauwen gingen mijn ogen even langs de schermen op de wereld en ik vroeg me af waar mijn volgende internationale persreis heen zou voeren. Dat waren namelijk de momenten dat ik op een hotelkamer vaak keek naar de lokale nieuwszenders die hier op de schermen, hangend boven de bar, waren verzameld. In de tijd dat nog lang niet alle hotels wifi hadden, en je dus nog niet kon kijken naar Journaal24, gaf het gekwetter op CNN of de BBC World Service een vreemd gevoel van een connectie met thuis.

Ik ben net de A2 op gereden en rechts van me doemt de oversized koffiekop van Douwe Egberts bij het AC restaurant op als Radio 1 de melding maakt dat er een vliegtuig in het World Trade Center in New York is binnen gevlogen. Hoe groot de schade is en om wat voor een toestel het gaat lijkt nog onduidelijk maar ik herinner me weer levendig hoe hoog het WTC was. Een paar jaar eerder was ik even naar het uitkijkpunt boven geweest maar vond door alle andere hoge gebouwen de echte hoogte moeilijk te schatten en was eerlijk gezegd meer gecharmeerd van het Empire State Building met zijn klassieke vormen.

De rest van de ontwikkelingen volgen elkaar in een razend tempo op. In de auto is het soms een kakofonie van communicatie van vrienden en kennissen die bellen en berichten sturen gemengd met de verschillende radiozenders die ik opzoek. De rest van de dag, tot diep in de nacht ben ik samen met een vriend aan het tv-scherm gekluisterd. “Dit is een dag om nooit meer te vergeten,” zegt iemand op TV. Wij knikken naar elkaar en voelen instinctief dat de wereld vandaag een beetje anders is geworden.

Update 2011:
Tien jaar later en de wereld is inderdaad veranderd. Als ik kijk naar de angst die op dit moment op alle fronten heerst en de financiële crisis die over ons is uitgestort, kan ik het niet laten om met een zekere bewondering naar de visie van Osama bin Laden terug te kijken. Niet dat ik ook maar één van zijn daden goedkeur maar het valt niet te ontkennen dat hij in zijn plan is geslaagd om de wereld te ontregelen. Terroristische aanslagen zijn van alle tijden maar geen van de aanslagen heeft ook na tien jaar ooit zulke diepe wonden nagelaten als de aanslag op 9/11. We zullen nooit weten of de wereld van vandaag het plan was van Bin Laden maar hij is er in geslaagd vrijwel de gehele Westerse bevolking dagelijks angstig te laten zijn. Zonder Bin Laden was Wilders slechts een roepende blonde gek in de woestijn geweest, zonder Bin Laden hadden de Verenigde Staten nooit een oorlog van 3.000 miljard euro met geleend geld en buiten de begroting gefinancierd en zonder Bin Laden waren de privacyregels in Nederland nooit zo flagrant geschonden. Om maar een paar voorbeelden te noemen van de invloed die zijn gevaarlijke visie nog dagelijks op ons heeft…

Category: Persoonlijk | RSS 2.0 Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.

No Comments

Comments are closed.