Delen maakt machtig

auteur: Mark Nieuwenhuizen
December 14, 2010

Assange, Wikileaks en de aanvallen op PayPall en creditcardbedrijven vullen al weken de krantenpagina’s en actualiteitenrubrieken. Hoe men er ook over denkt, het zijn de tekenen aan de wand van een veranderende maatschappij waar vrije informatie het gaat winnen van traditionele macht oftewel van pressie en geheimhouding. De rekensom is namelijk simpel.

Kennis en informatie hebben namelijk een bijzondere eigenschap, namelijk hoe meer je het deelt, hoe sterker het wordt. Pressie daarentegen wordt over het algemeen alleen maar zwakker als het wordt verdeeld. Overheden en bedrijven moeten rekening gaan houden met deze nieuwe werkelijkheid omdat het een beweging is die niet valt te stoppen.

 

Berekening
In eerste instantie zullen organisaties hun informatie alleen maar beter gaan beveiligen en dat zal voldoende zijn als men daadwerkelijk weinig belangrijks te verbergen heeft. Het is met computerinbraak exact hetzelfde als met gewone inbraak in woningen en bedrijfspanden. Elke dief weet dat er een verhouding moet zijn tussen gemaakte kosten en het te lopen risico ten opzichte van de winst die met de inbraak is te behalen. Iedere specialist op het gebied van databeveiliging weet dat elk systeem op een of andere manier is te kraken. De vraag is alleen of de tijd en de resources die dit kost opwegen tegen het te behalen resultaat. Tot nu toe werd die berekening vooral gemaakt door criminelen die het voornamelijk om het geld te doen was.

Krachtig wapen
Wikileaks laat zien dat er nog een andere waarde aan data kan worden gehangen dan alleen de dollars en euro’s die er direct mee verdient kunnen worden. Zij laten namelijk zien dat geopenbaarde informatie ontwrichtend kan werken en dat er mensen zijn die vervolgens met de billen bloot moeten. In een wereld waar steeds meer afhangt van reputatie, is dat een krachtig wapen dat grote mannen op hoge posities kan laten huilen. Hoewel het uiteindelijk met een sisser is afgelopen omdat de belangen in de ogen van de overheid te groot bleken, had het ontsluiten van de schaduwboekhoudingen in de bouwwereld menig directeur een strafrechtelijke vervolging kunnen opleveren.

Aandacht trekken
Met Wikileaks – dat in mijn ogen slechts een infrastructuur is – heeft het grote publiek wereldwijd gezien welke macht één persoon kan hebben. Waar je in de jaren tachtig van de vorige eeuw tienduizenden betogers nodig had om een verandering te bewerkstelligen is Bradley Manning er dankzij de klokkenluiderssite in geslaagd eigenhandig de halve wereld op z’n kop te zetten door ‘slechts’ iets met de wereld te delen. Alleen al de aandacht die dat voor hem als persoon genereerde zal vele anderen aanzetten tot vergelijkbare acties en elke actiegroep ziet dat het openbaar maken van informatie meer effect sorteert dan welke andere actie dan ook. Een bijkomend effect van de actie van Manning zou overigens wel eens kunnen zijn dat gefrustreerde tieners in de Verenigde Staten nu niet langer een machinegeweer op hun klasgenoten legen maar dat ze aandacht gaan vragen door geheime informatie te lekken. Dat is is minstens zo effectief als er ook daadwerkelijk koppen rollen maar altijd nog minder dramatisch dan een schoolplein vol dode kinderen.

De beste bescherming tegen openbaarmaking is niet nog meer beveiligen maar het openbaar houden van informatie. Transparantie is uiteindelijk het enige middel om alle wapens in een informatieoorlog in één klap onschadelijk te maken. Daarbij is het overigens helemaal niet nodig om zelfs het laatste detail bloot te leggen. Wie open en transparant communiceert geeft aan dat het niets te verbergen heeft. Dat er dan wat privacygevoelige gegevens verhuld blijven, neemt iedere klokkenluider voor lief.

p.s
Het zou een boeiend experiment zijn om een maand lang alle communicatie tussen ambassades en Buitenlandse Zaken via Twitter te laten verlopen.

Category: Communicatie | RSS 2.0 Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.

No Comments

Comments are closed.