Eigenlijk is het anti-media

auteur: Mark Nieuwenhuizen
November 27, 2010

Om eerlijk te zijn begin ik een behoorlijke hekel te krijgen aan de term social media. Niet omdat ik het concept niet zou onderschrijven maar omdat de nadruk wordt gewekt dat het om wéér een mediavorm gaat. En dat terwijl het eigenlijk een vorm van anti-media is.

Mijn RSS-feeds die nieuwe artikelen op verschillende websites rond marketing bijhouden maar ook mijn Twitterberichten staan bol van de adviezen over hoe er met social media moet worden omgegaan. In de meeste gevallen gaat het hier om beschrijvingen van de technologie en al de verschillende tools die gebruikt kunnen worden. Hoe belangrijk deze ook zijn, het zijn ‘slechts’ gereedschappen waardoor de nadruk op media komt te liggen in plaats van op social.

 

Als we heel simpel bekijken wat media zijn, dan draait het erom content naar de gebruiker te brengen. Dat kan tekst zijn, plaatjes, geluid of bewegend beeld; de vorm waarin de content is gegoten bepaald voor een groot deel de mediavorm al heeft internet de grenzen vaag en in elkaar overlopend gemaakt. Als we het dan vervolgens over media hebben dan praten we eigenlijk altijd over een massamedium. Een TV-programma is voor alle kijkers exact hetzelfde net als het tijdschrift wat uit het rek wordt gehaald of in de meeste gevallen ook de website die wordt bekeken.

Tone of voice

Sociaal daarentegen gaat over het individu waarbij ik bijna per definitie mijn woorden maar ook mijn tone-of-voice afstem op diegene die tegenover mij staat. Tegen de buurvrouw praat ik anders als tegen de dame van de helpdesk en tegen een klant is de vormgeving van mijn woorden anders dan wanneer ik een kind bestraffend toespreek. Toch komen de communicatieboodschappen allemaal van dezelfde Mark Nieuwenhuizen.

In het communicatievak lijken we die essentie een beetje te zijn vergeten. Tot nog niet zo heel lang geleden was een massamedium in druk of op tv en radio de enige manier om een zakelijke boodschap over te brengen. In feite waren evenementen vaak de enige manier voor een organisatie om verschillende doelgroepen met dezelfde boodschap op een andere manier te bereiken. Om die reden was er bij een productintroductie ook maar één persbericht dat de wereld werd rondgestuurd. Het was dan vervolgens aan de redactie van het medium om die eensluidende boodschap naar de specifieke doelgroep te vertalen. Bij social media is die vertaalslag vervallen en is het dus aan de verzender om zich aan te passen aan de verschillende toehoorders.

Media outlet

Ik verbaas me met enige regelmaat over de berichten die organisatie via Twitter de wereld insturen. In veel gevallen zijn het niet meer dan linkjes die naar een nieuwsbericht leiden dat tegelijkertijd als persbericht de wereld in is gestuurd. Dit is helaas de manier waarop in de meeste gevallen social meda wordt bedreven waarbij Twitter vooral als een goedkoop en eenvoudige media-outlet wordt behandeld. Zelden kom je een bericht tegen wat is aangepast aan de specifieke demografie van de twitteraar en nog minder heeft de organisatie aparte accounts voor specifieke communicatiedoelgroepen.

Wanneer ik een communicatieadvies geef, draait het vaak specifiek om het differentiëren van de verschillende doelgroepen binnen een organisatie. Daarbij gaat het niet alleen om klantgroepen maar ook de pers, toekomstige werknemers of leveranciers kunnen als doelgroep worden gespecificeerd. Bepaalde informatie is misschien maar voor één communicatiegroep terwijl andere bedrijfsbreed wordt gedeeld. Het is de werkelijke kunst van social media om ál de toehoorders van jouw organisatie op hun vertrouwde manier te voorzien van voor hen relevante informatie. De techniek is er al lang, weten we uit al die twitterberichten en blogposts. Nu nog het verstand om die techniek ook goed te gebruiken.

Category: Communicatie | RSS 2.0 Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.

No Comments

Comments are closed.