Invisible of invincible?

auteur: Mark Nieuwenhuizen
August 22, 2011

Onlangs kwam er via Twitter een berichtje binnen met een link naar tips voor vrouwen om na hun veertigste minder onzichtbaar te worden. Hoewel een aantal van deze praktische tips vast hout snijden, denk ik dat het wel of niet zichtbaar zijn vooral een kwestie is van jezelf zonder schroom durven tonen.

Ik kijk onder het eten graag naar de Amerikaanse versie van What Not to Wear op TLC. Hoewel de Engelse versie met Trinny en Susannah met veel meer liefde is gemaakt, is het genot om te zien hoe een hoop van de dames zichzelf zo onzichtbaar mogelijk proberen te maken omdat ze een buikje hebben, ze zichzelf geen mooi gezicht vinden hebben of beweren dat ze vormeloos zijn. Omdat er in hun eigen ogen van alles mis is met ze, willen ze het liefst zo klein mogelijk en onzichtbaar zijn. Dat ze hiermee iets kleins en onbelangrijks inderdaad verbergen maar daarmee tegelijkertijd al het andere prachtige weten te verhullen is soms echt tranentrekkend. Ik zie prachtige vrouwen zichzelf volledig wegmoffelen in oversized truien of vormeloze joggingpakken omdat ze bijvoorbeeld ooit te horen hebben gekregen dat hun neus te groot was. Niet zelden hebben ze de rottige opmerkingen van een zestienjarig klasgenootje een kwart eeuw met zich meegedragen en zichzelf nooit ten volle durfden te tonen.

Aanpassing
Het format van het programma is relatief eenvoudig. De twee stylisten trekken het slachtoffer op modegebied volledig uit hun eigen comfortzone en laten ze jurken passen die ze normaal gesproken nooit aan zouden trekken. In het verhaal blijkt ook vrijwel altijd dat deze vrouwen ooit wel eens iets anders hebben geprobeerd maar na de tweede jurk die niet goed zat, trokken ze zich weer snel terug in de eigen veilige keuzes. Het programma laat goed zien dat er vaak maar een kleine aanpassing nodig om alles weer in perspectief te zetten en haar bijzondere waardes te accentueren in plaats van die paar onvolkomenheden te maskeren.

What Not to Wear lijkt in heel veel opzichten op het proces dat ik met klanten doorloop in de verschillende type brainstormsessies. De originele vraag heeft vrijwel altijd te maken met een praktisch probleem zoals omzetverlies, ondernemersvaardigheden of de twijfel of men wel over de juiste managementcapaciteiten beschikt voor een bepaalde functie. Men heeft al vijf workshops, acht cursussen en vele seminars gevolgd maar nooit hebben deze het gewenste resultaat gebracht. Dat is niet verwonderlijk omdat daar het werkelijke probleem bijna nooit ligt. Ze hebben hiermee vooral een onzekerheid proberen te verbergen terwijl het er eigenlijk om draait te vinden wat hun werkelijk onderscheidt van de rest. Vinden ze die waardes en daarmee hun unieke visie, dan blijken alle aangeleerde vaardigheden en capaciteiten in ene wél bruikbaar te zijn of worden ze onbelangrijk.

Waar de dames en de enkele heer in het modeprogramma twee volhoudende stylistes nodig hebben om ze tijdelijk uit hun comfortzone te trekken, ben ik in deze processen de professionele verstoorder van het zakelijk zelfbeeld. Door ze uit hun vertrouwde beeld over hun vak of hun onderneming te trekken en hun werkelijke vaardigheden van een ander etiket te voorzien, ontstaat er een nieuw zakelijk of persoonlijk zelfbeeld dat veel beter aansluit bij wie ze werkelijk zijn. Hebben ze dit ontdekt, dan is het ook niet meer nodig om onzichtbaar te zijn maar kan men zichzelf persoonlijk, professioneel of zakelijk naar hartenlust tonen. Invisible wordt zo invincible!

 

{jcomments on}

Category: Marketing | RSS 2.0 | Give a Comment | trackback

No Comments

Leave a Reply