Peppie en Kokkie bij LinkedIn

auteur: Mark Nieuwenhuizen
June 24, 2011

Mannen kunnen beter netwerken dan vrouwen, kopt De Telegraaf naar aanleiding van een onderzoek van LinkedIn. Een beter bewijs dat men bij LinkedIn meer verstand heeft van computers dan van mensen is bijna niet te vinden maar de diverse media tikken vrolijk het uitgebrachte persbericht over want het is natuurlijk wél goed voor een lekker scorende kop.

Eerder schreef ik al dat ik een fervent gebruiker ben van LinkedIn maar dat het wat mij betreft vooral een soort veredelde Rolodex is. Handig als je wilt weten wie van jouw contacten in de tussentijd van bureau heeft gewisseld, soms praktisch als doorgeefluik van columns als deze en maar een hele enkele keer als medium voor een dialoog. Het is hoogstens een overzicht van jouw netwerk maar zeker geen vervanging van de dialogen die een netwerk pas echt van waarde maken.


Laten we voorop stellen dat ik het beschouw als niet meer dan een Peppie & Kokkie-onderzoek dat ervan uitgaat dat online netwerken zich voornamelijk beperkt tot LinkedIn. Andersom kan je namelijk net zo gemakkelijk stellen dat mannen dus blijkbaar een relatief afstandelijk medium als een online netwerk nodig hebben om met elkaar in contact te komen. In de begeleiding van ondernemers en professionals bij het ontwikkelen van nieuwe businessmodellen zie ik vrijwel dagelijks dat het actieve netwerk van vrouwen vele malen sterker en meer bruikbaar is dan mannen. De zak (digitale) visitekaartjes van mannen mag dan groter zijn, de intensiteit van de contacten en daarmee de echte waarde van hun netwerk, is vele malen groter.

Wat LinkedIn en heel veel zogenaamde zieners op het gebied van social media nog steeds niet begrijpen is dat het formaat van het netwerk helemaal niets zegt over de waarde. Het is als een discussie die ik een aantal jaar geleden had met mijn toenmalige stiefdochters over Hyves. De status in de brugklas werd op dat moment deels bepaald door het aantal vrienden wat je had op deze netwerksite. Eén van deze dochters had inmiddels bijna vijftienhonderd ‘vrienden’ weten te verzamelen maar gemeten naar het aantal gesprekken dat ze online en via haar telefoon voerde, kwam ze niet veel verder dan een stuk of dertig. Dat is uiteindelijk ongeveer hetzelfde aantal mensen dat ik in mijn brugklastijd sprak toen er van computers en mobiele telefoons nog geen sprake was.

Dezelfde fout zie ik veel personen en bedrijven maken met Twitter waarbij het aantal volgers essentieel zou zijn. Nu bestudeer ik met regelmaat de dialogen die bepaalde mensen voeren en het overgrote deel gebruikt maar een fractie van het aantal volgers om daadwerkelijk mee in contact te komen. Nu is het natuurlijk zo dat je van buitenaf geen toegang hebt tot de DM’s maar het geeft wel een aardig beeld dat de macht van de getallen niets zegt over de kwaliteit. Zelfs de meeste professionals communiceren hier maar mondjesmaat buiten hun standaard netwerk van zo’n dertig personen dus doen het echt niet beter of slechter dan de gemiddelde brugpieper.

Voor de grap heb ik net even wat willekeurige conversaties bekeken die de personen in mijn tijdlijn vandaag gevoerd hebben. Met een paar klikjes is eenvoudig te zien dat mannen vooral zenden en linkjes uitwisselen zonder commentaar maar dat de daadwerkelijke dialogen op een enkele uitzondering na toch vooral gevoerd worden door vrouwen.  Mannen dus beter netwerken dan vrouwen? Toet toet, pep pep. Peppie en Kokkie!

 

{jcomments on}

Category: Marketing | RSS 2.0 Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.

No Comments

Comments are closed.