Kranten missen de clou

auteur: Mark Nieuwenhuizen
May 22, 2011

Terwijl ik in de supermarkt bij de servicebalie sta te wachten om bloemen af te rekenen, valt mijn oog op het rek met kranten. Ondanks dat ik het NRC via de app op de iPad lees, neem ik dit weekeinde een ‘echte’ krant mee.

Groot voordeel van een dooiebomenkrant is dat ik deze eenvoudig in de volle zon kan lezen maar ik ben ook benieuwd of ik na maanden lezen via het scherm, de ouderwetse krant mij nog kan bekoren.


Ondanks dat het kleinere formaat een hoop goed doet, moet ik wennen aan het grote oppervlak waardoor het lezen van een paginagroot artikel bijna een fysieke bezigheid wordt, zeker nu er ook nog eens een beetje wind staat. Wat wel direct opvalt is het genot van overzicht op met name de nieuwspagina’s. In dat opzicht is het lezen van een digitale krant toch vaak als kijken met door het kokertje van een toiletrol waardoor je veel meer lineair door de pagina’s gaat.

 

Ik schreef al eerder dat veel uitgevers in de app-versie van de krant nog te veel aandacht besteden aan het reproduceren van de krantenervaring en onvoldoende aandacht besteed hebben aan die andere vorm van presenteren van een artikel. Op de iPad kijk ik vaak even kort naar de krantenlayout maar stap al snel over naar de vormgeving met de losse artikelen. Daar is echter in geen van de apps nog echt goed aandacht aan besteedt en voelt het vaak alsof ik de stukken van ouderwets kopijpapier lees.

Er is al veel geschreven over apps en de consensus lijkt te zijn dat krantenuitgevers nog te weinig gebruik maken van de multimediale mogelijkheden. Hoewel dit ongetwijfeld de krant voor een bredere doelgroep interessant maakt, zie ik zelf niet veel in een uitgeklede versie van het achtuur journaal. Als we het over filmpjes hebben, heb ik zelf eerder behoefte aan goede infographics die snel complexe processen helder kunnen maken.

Als ik de papieren krant en de app-versie naast elkaar leg, valt goed op dat krantenuitgevers nog steeds de clou niet helemaal begrijpen en nog star vasthouden aan het medium krant. De toegevoegde waarde die ze aan de app meegeven, ligt nu nog vooral in de distributie waardoor ik op elk moment van de dag, op elke locatie even snel de krant van vandaag kan downloaden. Heerlijk voor iemand als ik die midden in de polder woont en zeker zes kilometer moet rijden om een stuk papier ergens uit een rek te trekken. Het is echter niet bepaald innovatief te noemen.

Wanneer ik met klanten aan een businessmodel werk, is het mijn voornaamste taak om eerst zo veel mogelijk voorgevormde en historische definities over hun onderneming op een hoop te gooien. Even los van wat er op hun visitekaartje staat, kijk ik naar welke waarde ze toevoegen en waar we die waarde kunnen vermeerderen of deze op een andere manier in de markt kunnen zetten. Dat is soms best lastig voor ze omdat een deel van hun persoonlijke identiteit wordt bepaald door die traditionele functie met alle status die daarbij kan horen. Niet zelden vloeien er dan tranen omdat het best moeilijk is om oude waarden los te laten en ruimte te maken voor een andere zakelijke identiteit. Graag zou ik zien dat er uitgevers zijn die zakdoekjes moeten trekken omdat ze beseffen dat ‘de krant’ maar een deel van hun persoonlijkheid is en dat we verder moeten.

Ten eerste is de krant voor mij en vele anderen allang geen nieuwsmedium meer. Internet, radio en Twitter hebben die rol al tijden geleden overgenomen en alleen het regionale krant biedt daar nog een toegevoegde waarde. Het krantenmerk betekent voor mij vooral duiding en achtergronden door middel van de wat langere artikelen en de bijlages. Daar is men goed in, heeft hier een sterke binding met de lezer maar dit gegeven vent men helaas op te weinig manieren uit. Dit is een typisch voorbeeld van het zoeken naar een nieuw businessmodel op basis van oude waarden en de uitgeverij doet hier niet onder voor de zelfstandig professional die maar niet verder lijkt te komen ondanks de vele cursussen en workshops die zijn gevolgd.

Voor mij zou een artikel in een tabletkrant naast de content zelf vooral een portal moeten zijn. Als ik op de app van het NRC van 21 mei lees over de nieuwe DNB-president, wil ik naar de biografieën kunnen van de genoemde personen, wil ik een popup of een slide met eerdere artikelen over de directeuren van andere Europese centrale banken en andere artikelen over De Nederlandse Bank. Een artikel moet mijns inziens tevens een portal op zich vormen voor het geval dat ik ervoor kies om dieper in een onderwerp of in een persoon te duiken. Zelfs een simpele link naar een Wikipedia-stuk zou voor mij van toegevoegde waarde zijn maar ook een eenvoudige Related Items dat op elke amateuristisch weblog is te vinden, moeten we bij de contentprofessionals vaak nog ontberen.

Daarnaast is het voor mij totaal onbegrijpelijk dat een brede uitgeverij als De Persgroep met vier redacties haar content niet breder probeert te vermarkten en vast blijft houden aan het dagelijkse medium. Ik heb zelf geen abonnement meer op een krantentitel omdat de tablet-app me de ruimte biedt om losse nummers te kopen op de dagen dat ik er alle tijd voor heb. Het geeft mij tevens de ruimte nog eens af te wisselen tussen De Volkskrant, het NRC of Het Parool afhankelijk van de aanbevelingen van vrienden. Daardoor mis ik ongetwijfeld prachtige achtergrondartikelen die ik graag had willen lezen maar op geen enkele wijze terug kan vinden. Dus waarom niet gekeken naar het oeroude model van Readers Digest en mij een app met abonnement bieden met een dag na krantpublicatie alle achtergrondartikelen vanuit De Persgroep-kranten? De content ligt al stof te vangen, er is een bestaande koppeling tussen het content management systeem en externe apps en de digest zou door slechts één stagiaire te beheren zijn. Alleen al door te recyclen en het in een andere vorm te gieten, creëer je waarde voor een andere groep lezers en een nieuwe inkomstenstroom die maar minimaal kannibaliseert op het traditionele businessmodel van de dagelijkse krant.

Terwijl ik de papieren NRC lees, blijkt er nog een voordeel ten opzichte van de iPad app. Er zijn een paar columns en artikelen die ik aan vrienden wil laten lezen maar de app biedt niet de mogelijkheid om artikelen door te sturen. Ik scheur het betreffende stuk uit en leg het op de scanner om door te mailen. Bijna per omgaande krijg ik een mail terug. “Zat het stuk net op m’n nieuwe iPad2 te lezen,” schrijft hij terug. “Ik dacht dat jij al helemaal over was op digitaal!”

{jcomments on}

Category: Marketing | RSS 2.0 Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.

No Comments

Comments are closed.