Verschanst in papieren grotten

auteur: Mark Nieuwenhuizen
April 28, 2012

Als ‘s middags de telefoon gaat en een dame vriendelijk vraagt of ik even tijd heb, weet ik al precies hoe laat het is. Uit een zekere beleefdheid geef ik haar even snel de tijd.

Ze begint met me te vertellen dat ze blij is dat ik een abonnement bij het Financieele Dagblad heb en ze wil mij daarom een speciale aanbieding doen. Het klinkt een beetje als mosterd na de maaltijd want vorige maand heb ik net mijn abonnement waarmee ik dagelijks het FD op de iPad laadt en alleen op zaterdag een papieren krant krijg, verlengd met een half jaar.

Uit haar telefoonscript, wat dus door haar bazen moet zijn goedgekeurd, blijkt al snel dat ze me een FD Totaal abonnement met korting aan wil smeren. In deze vorm krijg ik blijkbaar elke dag de papieren krant in de bus maar blijf ook toegang houden tot de online-versie en de digitale variant voor de tablet. Zij doet haar best maar ze vecht een ongelijke strijd omdat de uitgever vergeten is na te denken of anders in de vitrine bij een natuurhistorisch museum thuishoort. Dat klinkt niet aardig maar ik word er oprecht boos van.

Mastodonten
Wat ze het vriendelijk meisje laten zeggen, is dat ik nu met mijn iPad-abonnement eigenlijk een onvolledig product heb. Zij vinden dat ik blijkbaar een soort light-versie ontvang en dan misschien wel over zou willen stappen naar het echte werk. Zij zijn de mastodonten die in hun grotten van opgestapeld papier zaten nadat in de echte wereld de lightrevolutie al lang heeft plaatsgevonden en waar calorieloos water met een smaakje duurder is en meer marge heeft dan geperst, geconcentreerd en weer aangelengd fruitsap.

Vooroorlogs
Dat de tabletversie een inferieur product is, ben ik op zich wel met ze eens. Men heeft de vaak uitstekende redactionele content weten te verpakken in een app die soms het bekijken niet waard is en uit de vorige eeuw lijkt te stammen. In het tekstformat bestaan de illustraties bij de artikelen uit ingescande en geknipte kopietjes uit de papieren krant, inclusief de roze achtergrond. De Chinese of Indische tekstredacteur weet verder ook niet of een bepaalde afkorting nu in hoofd- of in kleine letters moet worden gespeld om over de andere irritaties maar niet te spreken. Waarom het niet één-op-één uit het redactionele systeem kan worden gehaald is me niet helemaal duidelijk. Ik vermoed dat we hier met een vooroorlogs – de eerste Golfoorlog welteverstaan – systeem te maken hebben dat nog in COBOL of FORTRAN is geschreven. Ik hoop dat ik charcheer maar helemaal zeker ben ik daar niet van.

Kattenbak
Ik val nu het Financieel Dagblad aan maar de meeste andere uitgevers van kranten in Nederland doen het niet zo ontzettend veel beter. Waar ik me het meeste aan irriteer, zijn niet eens de belabberde apps maar de manier van denken. Een papieren krant met kollommetjes en een bezorger die verregend de kranten door de bus duwt, is in hun ogen nog steeds het belangrijkste goed. Daar gaat het al lang niet meer om, mijnheer en mevrouw de uitgever of hoofdredacteur. Ik betaal voor een krant niet om het nieuws, niet om de pagina’s met koersen of om de vulling van de kattenbak maar om de exclusiviteit en het vakmanschap van jullie redacteuren en columnisten. Met jullie universitaire studies en diploma’s van buitenlandse hogescholen zijn jullie even onwetend over wat jullie waarde is als de ZZP webtekstenschrijver die nog per woord wil verdienen in plaats zich te laten betalen voor het schrappen van onzin.

Het meisje van de verkoopafdeling kan wéér geen verkoop op haar conto schrijven. Het heeft niet aan haar gelegen maar aan het conservatisme van de mensen op de bovenste verdieping die het beleid bepalen. Als de krant op een dag sterft, zoals wel wordt voorspeld, dan is dat volledig te danken aan het feit dat men de patïent liever liet sterven dan deze nieuw leven in te blazen.

Tags: , , , , ,

Category: Marketing, Persoonlijk | RSS 2.0 | Give a Comment | trackback

No Comments

Leave a Reply