Ik verveel me te weinig

auteur: Mark Nieuwenhuizen
April 25, 2012

Wie mij al wat langer volgt op Twitter, is het misschien opgevallen dat ik minder tweet dan in het afgelopen jaar. Dat heeft een aantal redenen. Sommige voorspelbaar maar er is één reden die ik me pas sinds kort ben gaan realiseren.

Natuurlijk, het wordt steeds drukker op Twitter waardoor het veel lastiger is geworden de tijdlijnen van interessante mensen te volgen. Andersom geldt dat natuurlijk ook en mijn zinnen van 140 tekens staan steeds meer verscholen tussen andere zinnen van 140 tekens. In dat opzicht kan je misschien stellen dat het medium ten onder gaat aan zijn eigen succes, zoals @martinslooves tijdens een etentje terecht opmerkte.

Een ander fenomeen waar ik me onlangs pas echt bewust van werd toen ik het even rustiger aan deed met tweets en updateberichten, is dat met de iPhone en iPad vrijwel altijd onder handbereik, een stil moment direct werd opgevuld. Niet alleen tijdens commercialbreaks keek ik even snel wat er gemeld werd maar ook in de kleine momentjes dat ik stond te wachten totdat het water voor de koffie kookt, de spoorbomen weer open gaan of je simpelweg even niets dringends te doen hebt. Social media in al haar vormen vult dus vooral het moment dat je even weg kan dromen of mijmeren.

Die kleine en grote momenten van verveling zijn uiteindelijk geen loze gaten in een dag die toch al zo efficiënt mogelijk moet worden ingedeeld. Iedereen die ook maar iets zinnigs heeft geschreven over creativiteit en constructief denken, legt uit dat het aha-moment zich niet laat dwingen en zich vooral openbaart in de stille momenten dat het brein even niet bewust met iets bezig is. Daarom krijgen de meeste mensen ook de beste ideeën als ze onder de douche staan en op zo’n moment in een zeer contact- en stimulus-arme ruimte staan. Zonder rumoer valt dat kleine lampjes boven je hoofd nu eenmaal beter op, zou Willy Wortel zeggen.

Dat je mij dus minder, en vooral op een paar gekozen momenten van de dag, met updates in tijdlijnen ziet verschijnen, heeft dus alles te maken met de ruimte die ik nodig heb om gedachtes te laten gaan en inspiratie op te doen. Zo zag ik vanmiddag terwijl ik even naar buiten staarde om iemand uit te zwaaien dat een klein buurmeisje tijdens het fietsen tegen de wind haar extra zijwieltje verloor. Ze was zo druk bezig dat ze het helemaal niet door had en zonder het te weten, trapte ze lekker door zonder de vertrouwde bescherming. Ik had natuurlijk mijn telefoon kunnen pakken om dat gelijk op Twitter te zetten. In plaats daarvan mijmerde ik wat langer voor me uit en zag zo de oplossing voor een klant die al een tijdje met een bepaald probleem worstelt.

Dus, als je me hier wat minder frequent door de dag heen ziet, dan heeft dat een reden. Dan kijk ik wat voor me uit en laat de stilte en de gevoelens van verveling even z’n werk doen. Tien tegen één dat er meerdere gedachtes en losse ideeën samenklonteren of een bijzonder patroon vormen die soms wel en soms ook niet weer tot een creatieve gedachte leiden.

Tags: , , , ,

Category: Communicatie | RSS 2.0 | Give a Comment | trackback

No Comments

Leave a Reply