Terug naar het tekenbord

auteur: Mark Nieuwenhuizen
January 30, 2012

De gedachte om de website weer eens grondig aan te pakken, ontstond ergens aan het einde van vorig jaar. Een klant had wat moeite met betalen en ik opperde dat we als wederprestatie dan misschien eens naar de teksten van de website konden kijken. Die waren me namelijk al langer een doorn in het oog omdat ze te lang waren en veel te veel informatie gaven. Zijn reactie was dat hij dat graag wilde doen maar dat dan eigenlijk het hele concept op de schop moet.

Ik maak al meer dan een jaar of acht websites op basis van een CMS als Joomla of WordPress. Al sinds ik aan het begin van de eeuw bedrijven met De Blogfabriek adviseerde op het gebied van corporate blogging, had het blogformat met veel actuele content mijn voorkeur gehad. Inmiddels heeft die opzet las basis voor een website naar mijn mening zijn langste tijd gehad. Ik was van een voorloper op dat gebied deel uit gaan maken van de grote, onopvallende massa. Dat is een status die mij – ook zakelijk – slecht past dus begon ik na te denken en te schetsen. Wat als een paal boven water stond, was dat het verhaal weer helder moest worden verteld en dat de vorm en het format anders moest zijn dan gebruikelijk.

Een blanco muur
Tussen de bedrijven door begon ik met Post-It-blaadjes op een lege muur een outline te maken met steekwoorden die moesten vertellen wat mijn toch wat abstracte dienstverlening betekent. Een bakker of een garage heeft het in dat geval wat gemakkelijker want in de basis hoeft deze niet uit te leggen welke diensten en producten worden geleverd. Als je businessmodellen voor ondernemers ontwerpt en bouwt, is dat wat lastiger te communiceren zoals ook wel bleek uit de veel te lange teksten. De behoefte aan een nieuw bedrijfsmodel is namelijk niet zo voor de hand liggend

Eén van de dingen die me aan de meeste websites stoort, is dat ze van de gebruiker vragen om eerst veel tekst door te lezen voordat duidelijk wordt of de dienstverlening bij mij past. In mijn sessies met ondernemers is een belangrijke vraag welke verschillende behoeftes bij hun klanten wordt vervuld. Als je exact weet welk probleem je oplost, is communiceren en verkopen namelijk helemaal niet zo moeilijk. Onder het motto Eat Your Own Dogfood, besloot ik dat de website z’n eigen businessmodel moest krijgen binnen mijn bestaande, totale model.

Interactief
Ten aanzien van de uitvoer en de vormgeving moest het een ontwerp worden dat lijkt op de app’s voor tablets. Even heb ik daarom gedacht een site in Flash te bouwen die al die mogelijkheden in zich heeft maar sinds Apple dit formaat openlijk in de ban heeft gedaan en Adobe al aan heeft gegeven daar niet op door te ontwikkelen, is HTML 5 en Javascript de manier om de site toch van beweging en interactiviteit te voorzien. Nu kan ik wel een paar regeltjes code schrijven maar geen hele interactieve websites dus in mijn zoektocht naar ontwikkeltools stuitte ik op het programma Hype van Tumult Software. Hier kan je redelijk WYSIWYG pagina’s mee ontwerpen met beweging en simpele animaties en hoewel het nog wel wat haken en ogen kent, was het redelijk wat ik zocht.

De eerste digitale probeersels die ik her en der liet zien, leken nog het meeste op Powerpoint-presentaties met slides waarmee je langs een verhaallijn wordt meegenomen. Hoewel deze opzet niet onaardig was, ontdekte ik al vrij snel dat de presentaties te lang gingen duren omdat er diverse verhalen verteld konden worden, afhankelijk van het type gebruiker en de reden dat de site wordt bezocht.

Mindmaps
Waar een ander bij zo’n probleem dicht kan slaan en misschien terugvalt op oude gewoontes, heb ik juist de neiging om ten minste twee of meer nieuwe concepten te bedenken. Op een gegeven moment, eind december, had ik dan ook veertien verschillende invalshoeken uitgeprobeerd en daar alvast een paar proefpagina’s van gemaakt. Allemaal leuk als kleine mini-campagnes maar geen van alle had het in zich om de basis te vormen die een ‘corporate’ website toch moet zijn. Ondanks steun van bijvoorbeeld Helen Soler die het proces op kantoor vaak van een afstand volgde en als eerste de schetsen zag, liep ik vast. Terug naar het tekenbord dan maar of in mijn geval de vol getekende pagina’s van mijn Moleskine waar ik alle ideetjes in potlood had opgetekend.
Terwijl ik mijn ogen over de verschillende mindmaps liet gaan die ik gebruik om mijn chaotische, creatieve brein te ordenen, besefte ik dat het antwoord voor mijn neus lag. Niet in de woorden en tekeningen die in de mindmap waren opgetekend maar in de vorm van de mindmap zelf. Wat als de site nu wordt opgebouwd uit verschillende vertakkingen die allemaal een deel van het verhaal zouden vertellen?

Typografie
Al snel bleek dat een exacte uitvoering van een mindmap technisch nogal lastig was, veel laadtijd zou vragen en het er ook in de vorm niet zo clean uitzag als ik wilde. Een vorm die wél goed paste bij het concept was echter redelijk snel gevonden en de eerste pagina’s konden worden ontworpen en uitgetest. Dan blijkt maar weer hoe grillig het ontwerpen voor internet is. Mijn plan was om mooie typografie te gebruiken via Google Fonts maar al snel bleek dat niet elke browser en besturingssysteem de letters op exact dezelfde manier uittekent. Wat er op mijn Mac mooi uitzag, leek op een goedkopere laptop met Internet Explorer wel met een aardappel gestempeld. Hetzelfde gebeurde met lichte achtergronden die soms stemmig werden weergegeven maar op een ander scherm een soort ongedefinieerde grijze smurrie vormden. Verplicht terug dus naar de Arial met wat extra spatiëring, zwarte lijnen en een kleur groen die op verschillende schermen tenminste nog wat lijkt op de PMS-kleur van de huisstijl.

Huisstijl
De vormgeving van de site moest ook een aansluiting hebben met de huisstijl die ik een aantal maanden geleden opnieuw ontwierp. De kleine cirkels rond de  grote in het midden symboliseren de waarde die je aan een product of een dienst toe dient te voegen om het bijzonder en uniek te maken. Die cirkels wilde ik direct terug laten komen in zowel het grafische ontwerp als in het functionele ontwerp. Even heb ik nog gespeeld met in potlood getekende en gearceerde cirkels om het schetsmatige van wat ik doe te onderstrepen maar zeker met de in potlood omgezette foto’s in het centrum, werd dat weer te kriebelig en leidde daarmee in feite af van het te vertellen verhaal.

Aha-moment
Uiteindelijk is de meeste tijd gaan zitten in het in steekwoorden optekenen van de verhaallijnen. Mijn uitgangspunt bij het functionele en het visuele ontwerp was dat je met maar een paar muisklikken een overzicht moet krijgen waaruit een potentiële klant snel kan bepalen of mijn dienstverlening bij hem of haar past. Belangrijk daarbij is de herkenning van het probleem dat veel kleine organisaties hebben en dat is dat ze zich niet beseffen dat het gebrek aan groei niet ligt aan onvoldoende kennis of vaardigheden maar uit een businessmodel dat ooit goed werkte maar nu over de houdbaarheidsdatum heen is. Om dat te veranderen is er meer nodig dan een workshop volgen of wéér een managementboek lezen. Het grootste probleem is namelijk dat zij zichzelf en hun speelveld nooit objectief en van een afstand kunnen bekijken. Dat is geen persoonlijke fout maar simpelweg even onmogelijk als zonder hulp van een spiegel bekijken of je haar wel goed zit. Een belangrijk doel van de website is dus het aha-moment van herkenning creëren zonder dat er gelijk lappen tekst doorgenomen moeten worden.

Mini-commercials
Het blog is natuurlijk wel bewaard gebleven maar heeft nu een eigen plek en maakt geen integraal deel meer uit van de site. Dat is een bewuste keuze geweest in de ontkoppeling van vorm, site en content. Het is nu nog even een vrij simpele template maar in de komende maanden is het de bedoeling dat er qua vorm meer overeenkomsten gaan komen met de site. Behalve met blogs zal ik de komende maanden gebruik gaan maken van losstaande mini-commercials. Een aantal van de schetsen die ik de afgelopen maanden maakte zijn misschien niet goed als basiswebsite maar zijn wel uitermate geschikt als interactief communicatiemedium om actueel op een bepaald thema in te springen. Sommigen zoals “Kommaneuken” moeten vooral via een lach naar het aha-moment leiden, anderen worden geactiveerd met een QR-code of vertellen één van de verhaallijnen. Ze geven mijzelf in ieder geval de vrijheid om af en toe eens te experimenteren zonder aan de site zelf te tornen en zijn ook simpelweg een excuus om leuke, interactieve dingen te maken.

Uiteindelijk ben ik ruim twee maanden met de nieuwe website bezig geweest. Dat is lang voor iemand die binnen een week een CMS-site uit de grond kan stampen. Deels is dat te wijten aan de ontwerpprincipes die ik wilde vasthouden en de helderheid van het verhaal maar heeft ook te maken met de technische problemen die je nu eenmaal tegenkomt als je iets anders dan gebruikelijk wilt doen. Het past voor mijn gevoel in ieder geval bij het verhaal wat ik online wil vertellen en heeft een directe aansluiting met de manier waarop ik voor het whiteboard met klanten werk en mindmaps als structuur gebruik om overzicht te houden.

 

Veel plezier op www.marknieuwenhuizen.nl

Tags: , , , , , , , , ,

Category: Communicatie | RSS 2.0 | Give a Comment | trackback

No Comments

Leave a Reply