Blijf bij me

auteur: Mark Nieuwenhuizen
September 21, 2010

Voor mij als ondernemer is het al heel lang geleden dat ik een functioneringsgesprek heb gehad maar verschillende vrienden zien zo’n moment altijd met enige irritatie tegemoet. Het afgelopen jaar wordt voor hen langs een meetlat gelegd en met een beetje geluk wordt gevraagd of zij nog wensen hebben als het gaat om aanvullende trainingen. Meer wordt meestal niet gevraagd en dat is eigenlijk vreemd in een markt waar goed personeel nog steeds lastig te vinden is.

Het valt me op dat er nog veel organisaties zijn die personeel nog steeds als ouderwets productiemiddel zien wat gemakkelijk aan te vullen is. Er wordt veel aandacht besteedt aan het binnenhalen van mensen maar aan het onderhouden van de relatie denken de dames en heren van Human Resource vaak niet. Blijkbaar zit relatieonderhoud niet zo in ons systeem want ook op persoonlijk vlak zijn er honderden sites die geliefden bij elkaar proberen te brengen maar er zijn maar bijzonder weinig initiatieven die partners bij elkaar houden.


Wie een personeelslid nog als een vervangbaar productiemiddel ziet heeft als organisatie een koele, ongeïnteresseerde houding aangenomen. Men gaat ervan uit dat het voortbestaan niet in gevaar komt als mensen weglopen en deze arrogante houding gaat op den duur problemen opleveren voor organisaties die afhankelijk zijn van kennis. Wanneer iemand vertrekt, vertrekken er niet alleen een paar handen of een stem over de telefoon maar moet men weer op zoek naar iemand die deze kennis kan vervangen. Dat is in een vergrijzende markt waar op de lange termijn een steeds kleiner arbeidspotentieel beschikbaar is geen goede strategie.

 

“Wat kan ik als organisatie doen om er voor te zorgen dat jij nog een jaar blijft.” Dat is een vraag die iedere onderneming aan haar waardevolle werknemers zou moeten stellen. Werkgevers lijken echter huiverig om zich zo op te stellen en uit hun ivoren toren te komen en interesse te hebben in het welzijn van de werknemer. Men gaat er namelijk nog te veel van uit dat werknemers blijven terwijl een betere uitgangspositie het aankomende vertrek zou moeten zijn. Alleen door in basis uit te gaan van de tijdelijkheid wordt een wederzijdse betrokkenheid gecreëerd waar we van beide zijden behoefte aan hebben.

Iedere HR-manager weet dat uit verschillende onderzoeken dat loon al lang niet meer de belangrijkste motivator is. Werknemers kijken veel meer omhoog op de piramide van Maslow en met name kenniswerkers kiezen hun werkomgeving in de bovenste regionen van erkenning en zelfontplooiing. Een cursusje hier, een reisje daar zijn korte termijn motivators maar vormen geen beleid.

Ik spits de vraag nu overigens op human resource maar de vraag wordt nog actueler als hij in de marketing wordt gebruikt. Marketeers roepen dat ze aan relaties bouwen maar met name in B2C is dat helaas een farce. Wat ze werkelijk bedoelen is dat ze wanneer je binnen bent nog maar zelden vragen wat je nodig hebt om te blijven.

Category: Marketing | RSS 2.0 Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.

No Comments

Comments are closed.